(Nonsens)literatuur – Wat is dat precies?
Nonsensliteratuur kenmerkt zich door speelse, humoristische en fantasierijke teksten die geen echte betekenis hebben. Het is een parodie op de logica en de menselijke drang om overal betekenis aan te willen geven. Dit in tegenstelling tot satire, dat humor gebruikt om serieuze zaken aan te kaarten(DBNL, 1993).
We kunnen zeggen dat de teksten binnen nonsensliteratuur spelen met taal, op een manier die ons verrast en verwondert. Het is een subgenre binnen de literatuur en de letterlijke betekenis van nonsens is: zonder zin, on-zin, kolder. (DBNL, 2012) Bekende Engelse schrijvers in dit genre zijn onder andere Edward Lear en Lewis Carroll. Ook in de Nederlandse literatuur en poëzie hebben we ons aandeel in nonsens, met bijdragen van schrijvers zoals Cees Buddingh, Godfried Bomans en Gerrit van de Linde, beter bekend als “De Schoolmeester.”
Bronnen:
- DBNL. (1993). Mijn vader was een porgel, Nieuw Letterkundig Magazijn. Jaargang 10 – DBNL. DBNL. https://www.dbnl.org/tekst/_nie012199201_01/_nie012199201_01_0032.php
- DBNL. (2012). nonsenspoëzie, Algemeen letterkundig lexicon – DBNL. DBNL. https://www.dbnl.org/tekst/dela012alge01_01/dela012alge01_01_02545.php